november 2018

Marco Kroon


Trots is iets waar wij Hollanders niet goed mee overweg kunnen. Doe maar normaal, ga niet zweven etc. Vandaag een held, morgen paria der natie. Neem Marco Kroon een ‘volkse’ jongen die niet alleen het weet te brengen tot commando maar ook nog eens officier. Een held met stalen ballen. En terecht daarvoor geëerd met de Militaire Willems Orde. Maar nog voordat hij hem kreeg opgespeld waren het de media en het OM die hem wilde kielhalen. Niets maar dan ook niets werd onbenut gelaten om hem af te schilderen als de Pablo Escobar van Den Bosch. Héél zijn privé leven pleurde men op straat. Maar ook hier weer de commando Kroon die onder het adagium recht is recht en krom is krom met opgeheven hoofd de rechtszaal kon verlaten. Want wat overbleef waren peanuts. Maar hij was wel beschadigd.

En recent deed men dat nog eens dunnetjes over. Nee Marco was ‘niet helemaal in orde’ aldus ‘ziener’ Elmert van Middelkoop de oud minister van Defensie. Misschien hadden traumatische ervaringen zijn herinneringen anders gemaakt dan ze waren. En waren zijn verhalen over zijn ontvoering ‘exponenten van tragische voorvallen’ aldus een wetenschapper op de radio. En wederom speculeerde de bankbintjes der natie er op los. En weer moest Marco Kroon het ondergaan. De strontkar werd wederom over hem uitgestort.

Wij Hollanders zijn nu eenmaal een bijzonder volk. We moeten een oorlog in maar dan niet om te vechten. En als men je beschiet is er altijd de weg van de dialoog. En in land vol IED’s, geweldige baardmannetjes en pedo-seksuele stamhoofden bouwen wij waterputten, scholen en een voorrangsweg. Dat we parallel daaraan wel degelijk meedoen aan geheime missies is niet voor het volk maar voor een klein select deel der natie. Want stel je eens voor dat we medewerking zouden verlenen aan het elimineren van Taliban krijgsheren of andere gevaarlijke mannetjes. Dan zijn links Nederland en de gütmenschen over de emmer en hebben we dagenlange discussies in de tweede kamer. Slechts weinigen weten wat er in een grijs gebied allemaal gebeurd. En degene die dat weten zijn ‘het Vaderland getrouwe’ en zwijgen.

Op dat niveau worden ook smerige spelletjes gespeeld. Maar ooit doe je dat bij de verkeerde. Want Marinus Johannes Kroon laat zich niet het kaas van zijn bammetje eten. En reken maar dat op het Plein in Den Haag het deze week wat langer licht is op de burelen van de denkers en spindokters. Want in zijn aanstaande boek zal hij even uit de doeken doen wat de waarheid is. En wie moeten we geloven? Een man met stalen cojones of meewaaiende rubbernekken in Den Haag?

Wij zijn helden onwaardig. Want als we toelaten dat een minderheid gekkies straatnamen van echte helden zoals Michiel de Ruyter en Maarten Tromp om willen zetten naar het Genderverwardenplantsoen of het Sylvana Simons plein zijn we geen knip voor de neus waard. Zij zijn de helden der natie, die gingen frontaal de strijd aan. Dat was de dood of de gladiolen. Vrijheid kost wat beste mensen!

Marco is een held, een superhero en daar mogen wij trots op zijn rete(n)trots!

Battle is the most magnificent competition in which a human being can indulge. It brings out all that is best; it removes all that is base. All men are afraid in battle. The coward is the one who lets his fear overcome his sense of duty. Duty is the essence of manhood. George S. Patton


Arie Luctor Et Emergo.