Vrijheid


Nog even en de vlag kan weer uit! Nadat we op 4 Mei met respect degene herdenken die zijn omgekomen in de tweede wereldoorlog vieren we op 5 Mei onze bevrijding. En met onze bevrijding onze vrijheid. Mijn inzicht ten opzichte van de 4demei is nimmer aflatend. ‘Ambtshalve’ heb ik vele jaren samen met anderen dat herdacht in Waalre. Waar in het oude Willibrordus kerkje een herdenkingskapel is voor de Brabantse gesneuvelden. Het was een eer om er schouder aan schouder te staan met de veteranen van toen waarvan er inmiddels een groot aantal zijn overleden. Nadien even een aangenaam verpozen met mannen van formaat als oud officier van de Prinses Irene brigade Ton Herbrink en Kolonel b.d Leendert Schreuder. Bij de laatste had ik de eer wat vaker te frequenteren in zijn woonplaats Weert. Wat een geweldige man, wat een militair! Een Korea ganger die al eerder zijn sporen verdiende in Nederlands Indië. Waar hij door zijn heroïsche daden geëerd werd met de bronzen leeuw. Afijn beiden zijn inmiddels niet meer onder ons helaas. Maar kijken - vanaf de eerste rij! - vanaf boven hoofdschuddend op ons neer. Omdat we onze eigen geschiedenis verloochenen en normen en waarden worden verkwanselt.  

Nee invitatie van Rijkswege zit er niet meer in. Omdat mijn ‘weloverwogen keuze’ om deel uit te maken van een organisatie die als doel heeft ‘crimineel te handelen en de democratie te ondermijnen’. En mijn aanwezigheid niet meer wenselijk is. Zoals op meer plaatsen die ik vroeger frequenteerde. De lange arm van de (r)overheid.  Een mooi bruggetje naar waar ik het samen met u even over wil hebben: vrijheid!

Want die vier ik niet meer. Kijk naïef ben ik héél lang niet meer. En al vroeg ‘ontmaagd’ van mijn illusies over vrijheid en democratie.  Toen ik terecht kwam in de donkere krochten van de Staat der Nederlanden. Daar waar de zaken echt geregeld worden, daar waar de mensen die anders denken én doen gemaakt of gebroken werden. Dat is alleen maar erger geworden en makkelijker. Want hoe moeilijk het doen was, hoe makkelijk het nu is. Toen mijn toenmalige baas zei dat er ooit een George Orwell achtig instrument kwam waarmee de burgers zich vrijwillig uitrustte,  en daardoor totale controle te hebben moesten wij lachen. Teveel star trek gekeken! Maar anno 2019 bestaat zoiets wel zeker: onze mobiele telefoon!

Maar goed de vrijheid! We kunnen inderdaad stemmen en ja we hebben een zekere vorm van inspraak. Mits op niet belangrijke onderwerpen. Iets met brood en spelen enz. Want als we ons een keer echt kunnen uitspreken bijvoorbeeld via een referendum grijpt de overheid in. Inspraak is leuk maar er zijn grenzen. En je hebt de ‘vrijheid’ om te zijn wie je wilt. Heb jij een pielemuis en wil je een voorbips: allez hop het is zo geregeld. Of je nu zwart, geel bent Shamaan of Moslim: je kunt het ver schoppen in het openbaar bestuur. Maar o wee als je teveel opvalt dan ben je de pisang. En daalt ‘de toorn van het Koninkrijk’ je ten deel. In die strijd is alles geoorloofd kennelijk. Haat campagnes, het overtreden van de wet, het maatschappelijk kapot maken: no limit! Alleen omdat jij de keuze hebt gemaakt om een hesje aan te trekken en je wilt zijn wie je wilt. Om deel uit te maken van mensen met de gelijke gedachten en principes. En om te laten weten dat je uiteraard de wetten respecteert maar je niet als een schaap naar de slachtbank laat brengen. En dat je geen leven wilt leiden zoals 90% van de Nederlanders. Een eigen keuze, een weloverwogen beslissing. Zoiets heet vrijheid volgens mij.

Er is zelfs geen vrijheid meer om je te verdedigen. Want door de uitgekiende Staats hetze is iedereen gekleurd en vooringenomen. De kracht van de herhaling. Het ‘waar rook is, is vuur’ principe. Het staat toch in de krant? En ja die arme meneer  van de politie die,  als een door satan bezeten mafklapper, ons wegzet als het grootste gevaar der Lage Landen spreekt de waarheid toch? Kijk als simpele ziel denk ik dat leven in een vrijheid en rechtstaat je pas schuldig bent als je dat wettig en overtuigd bewezen is. Dat als ze je niet strafrechtelijk kunnen aanpakken omdat er NIETS is je niet een wet gaat maken om zonder bewijs je te verbieden. Dit omdat je slecht tegen je verlies kunt. En als je mensen verbied in overheidsgebouwen te komen, hun professie uit te voeren, of verbied samen te komen dat is dat géén vrijheid! Noem mij maar een verzuurde Tonnie maar dit heeft niets meer met vrijheid te maken. Dus voor mij geen gezang, geen bezoek aan de ‘vrijheidsconcerten’, of van links naar rechts met de snollebollekes….Nee ik ge- en herdenk 4 Mei!  En laaf me aan de Sjaak Daneels en denk aan het offer dat is gebracht door de velen. Ook in mijn eigen familie. Gestorven in Nederlands Indié, geëxecuteerd op de Waalsdorper vlakte, of een leven lang gegijzeld door onuitwisbare sporen van internering door Jappen en de Duitsers. Aan die vele jonge gasten die van ver hier kwamen voor ons.

Maar ik denk zeker ook aan de nog levende HELDEN die ik ken.  Die ondanks hun leven in de waagschaal te hebben gezet voor ONZE vrijheid nu geziekt en getergd worden omdat ze colors dragen. Omdat ze zich die vrijheid van keuze hebben aangemeten. Hoe hypocriet dat je ze eerst eert en dan nu veracht. Het is dezelfde mens!

Het was spinoza die stelde dat : Finis ergo Reipublicae revera libertas est. Oftwel: Het doel van de staat is derhalve in werkelijkheid de vrijheid. Vrijheid beste overheid! En niet totale controle!

Arie Luctor Et Emergo